Özletiyor Seni Bu Yağmurlar...

[ümmü elif]

ÖZLETİYOR SENİ BU YAĞMURLAR

Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle

Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün

Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları

Tarih de kekemeleşiyor bazan
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini

Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir

Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan

Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?
  
Ahmet Telli
 

[öZGüR kY]

Otobüsün buğulanan camına bizi çiziyorum
Bir yağmur damlası kayıyor aramızdan
O gün de öyleydi hatırlar mısın ilk tanıştığımız
Yağmurların pırıltısı vuruyordu gözlerine
Ayrılırken de öyleydi birkaç saat önce
Yağmurdu değil mi onlar?
Ağlamıyordun değil mi sevdiğim?
Ağlama, ayrılık değil kavuşmak bizimkisi
Ya yağmurlardan ya gözlerimden
Nasıl olsa bir nemden
Kavuşuruz be sevdiğim...


2. dörtlüğüyle benzerliği dikkatimi çekti. Hoşuma gidiyor böyle şeyler. Bilmeden aynı şeyleri düşünebilmek